SEN 

 Obudził mnie spokój.
Za oknem nie padał deszcz
 A w porannych wiadomościach
 Strażak uratował kotka.

Obudził mnie śmiech.
Wyszłam na taras bosa
Dzieci biegały w ogrodzie
A na horyzoncie jawiła się tęcza.

Obudziła mnie wiara.
Uklęknęłam by zmówić paciorek
A ptaki śpiewały głośniej gdy
Rozkruszałam serce z kamienia.

Zbudziło mnie marzenie.
Śniłam że można otworzyć oczy

nie myśląc.
 
                                               




Autor:

7 komentarzy:

  1. Latające Masło23 kwietnia 2017 13:21

    Podoba mi się. <3

    OdpowiedzUsuń
  2. Anonimowy23 kwietnia 2017 13:56

    Piękny wiersz! ;D

    OdpowiedzUsuń
  3. Altea Leszczyńska28 kwietnia 2017 09:39

    Bardzo fajnie jest poczytać blog, który różni się od reszty! Masz talent! Będę tu wracać.
    http://www.altealeszczynska.blog

    OdpowiedzUsuń
  4. Magda28 kwietnia 2017 13:56

    W końcu coś orryginalnego! Tak trzymaj!

    OdpowiedzUsuń
  5. Anna Lena ze Zjem Cię!29 kwietnia 2017 11:26

    Podmiot liryczny chcę żyć chwilą bez zastanawiania się nad tym co było... :)

    OdpowiedzUsuń
  6. 13714 czerwca 2017 16:28

    Spokoj. Smiech. Wiara. Marzenia. :)

    OdpowiedzUsuń
  7. anialek3617 maja 2020 06:48

    Bardzo mi się podoba Twój wiersz, jest taki hmmm... delikatny! Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)